.EN
Press Release 5/6-9/6/2014
/NEW VIEW/NEA THEA/

Are computation techniques in combination with fabrication the beginning of a new craft?
The spread of computational literacy in the realm of architectural design combined with numerical controlled (CNC machines has opened up different approaches to design generation and implementation. Some examples for this trends focus on scaling up previously prohibitively complex processes and exploit digital technology for problem solving. Other approaches stand out for introducing genuinely new aesthetics by combining generative processes with new methods of fabrication. The challenge now is to
address how such global phenomena affect locally the social and economical structures and what is their impact on society. New working and collaborative schemes arise and novel space usage scenarios can be defined from the combination of generative processes and digital fabrication, as well as the integration of material and assembly knowledge.

Within this context team O-203, collaborates with Topotheque design office and prof. David Gerber from the University of Southern California in order to explore how computational innovation and tradition can be combined with material in order to design and construct novel spatial structures. Standing at the intersection of design practice and design research, such an approach will be proven by realizing a temporary research pavilion in 1:1 scale, made out of curved plywood. The project will specifically explore the architectural transfer of agent based design systems by means of novel computational design and simulation methods, and how such models can be combined with the traditional top down design approach as well as digital fabrication techniques.
The pavilion will be on show at the rooftop of the Romantso premises
GR

Αλλάζοντας Εποχή.

Η εξάπλωση των υπολογιστικών διαδικασιών στον τομέα του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού σε συνδυασμό με τη χρήση ελεγχομένων, αριθμητικά, μονάδων κατασκευής (CNC machines) έχει ανοίξει νέους ορίζοντες στον τρόπο προσέγγισης και αντιμετώπισης της σχεδιαστικής διαδικασίας.

Η συνέργεια μορφογενετικών αλγοριθμικών διαδικασιών, νέων μεθόδων παραγωγής και επεξεργασίας υλικών εισάγει καινοτόμες αισθητικές και σχεδιαστικές αξίες, καθώς η αντιμετώπιση ορισμένων, μέχρι πρότινος απαγορευτικά, πολύπλοκων υπολογιστικών διαδικασιών επιτρέπει την εμφάνιση ενός εναλλακτικού μοντέλου εργασίας, περισσότερο προγραμματιστικού παρά σχεδιαστικού.

Αυτό το νέο μοντέλο εργασίας προτάσσει τη δημιουργία πολυδιάστατων ψηφιακών μοντέλων, που περιλαμβάνουν, πέραν των γεωμετρικών πληροφοριών, παραμέτρους, που σχετίζονται με τις κατασκευαστικές μεθόδους, τις ιδιότητες του υλικού, αλλά και τον τρόπο μεταφοράς και συναρμολόγησης του.

Η πρόκληση πλέον είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο η μετάβαση αυτή διαμορφώνει την αρχιτεκτονική πραγματικότητα και πως παρόμοια παγκόσμια φαινόμενα, όπως η αλλαγή του προτύπου βιομηχανικής παραγωγής και η βελτίωση της ποιότητας ζωής στο κτισμένο περιβάλλον, επιδρούν τοπικά στις εκάστοτε κοινωνικές και οικονομικές δομές.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, θα επιχειρήσουμε την απόδειξη της παραπάνω προσέγγισης με το σχεδιασμό και την πραγματοποίηση μιας πειραματικής, αυτοφερόμενης, τεκτονικής κατασκευής σε κλίμακα 1:1, από επεξεργασμένες ξύλινες επιφάνειες, για την αντιμετώπιση του ήλιου και της βροχής.
Η μελέτη θα εξερευνήσει συγκεκριμένα την αρχιτεκτονική μεταφορά υπολογιστικών μοντέλων, που συνδυάζουν διαφορετικού τύπου ιεραρχίες (top-down & bottom up) για τη λήψη σχεδιαστικών και κατασκευαστικών αποφάσεων στα πρώτα στάδια του σχεδιασμού.